Artikel FONS: 'Vernieuwde Boekenzoeker biedt leestips op maat'

Als (toekomstig) leerkracht Nederlands is het belangrijk om op de hoogte te blijven van evoluties binnen het vakgebied. Ik ben heel blij dat ik tijdens de lessen Nederlands tips heb gekregen omtrent vaktijdschriften. De informatie die hierin verschijnt kan mij zeker helpen in mijn latere carrière als leerkacht.

Ik ben erg blij dat er nu tools als boekenzoeker bestaan. Toen ik in de middelbare school zat, en ik vermoed dat dit jammer genoeg nog steeds het geval is, bestond de leeslijst die we kregen voor het vak Nederlands uit boeken die de jeugd absoluut niet interresant vond. Ik vroeg me destijds al af “Hoe willen jullie de jeugd nu motiveren om meer te lezen als dit is wat ze aangereikt krijgen?’ Als toekomstig leerkracht Nederlands wil ik me hier niet aan laten vangen. Door tools als deze te gebruiken kunnen leerlingen zelf een boek vinden dat ze leuk vinden en waar ze dus met plezier in gaan lezen. Enkel zo kan je leerlingen laten inzien hoe leuk lezen kan zijn. Ik zou er dus ook wel voor zorgen dat mijn leerlingen de weg vinden naar deze website door hier tijd aan te besteden in de les. Op het moment dat er een opdracht gegeven wordt in verband met lezen zou ik dan een deel van een les uitrekenen om naar een computerlokaal te gaan. Zo heeft iedereen de kans om een boek te zoeken dat hem of haar ligt.

Deze tool wil ik dus in de toekomst zeker eens uitproberen. Misschien kan ik dit al wel eens doen voor een volgend boek voor mijn cultuurportfolio.

Het volledige artikel kan je raadplegen via https://frisonderwijsnederlands.files.wordpress.com/2020/09/fons_6_1_kuypers.pdf

De stille patiënt

Het boek ‘de stille patiënt’ van Alex Michaelidus stond al een tijdje op mijn verlanglijstje. Exact 1 jaar geleden, op de boekenbeurs van 2019, zag ik het voor het eerst. Op dat moment studeerde ik nog psychologie en aangezien dit boek als hoofdpersonages een psycholoog en zijn patiënte heeft, was ik direct verkocht.

Het boek gaat over Theo Faber, een klinisch psychotherapeut die geïntrigeerd raakt door Alicia, een vrouw die, zo lijkt het alleszins, op heterdaad betrapt werd bij de moord op haar echtgenoot. Sinds haar arrestatie heeft Alicia niet meer gesproken.

Wanneer Theo de kans krijgt om therapeut te worden in de instelling waar Alicia verblijft, is hij er steevast van overtuigd dat hij Alicia terug aan het spreken zal krijgen. Of dit al dan niet lukt verklap ik natuurlijk nog niet maar neem het van mij aan: dit boek wil je lezen.

Toen ik het boek na een jaar eindelijk vastnam om te lezen was ik enorm benieuwd. Ik ben ook nu nog zeer geïnteresseerd in psychologie en mijn verwachting was dat de schrijver, die zelf afgestudeerd is als psycholoog, een mooi beeld kon scheppen van het menselijke brein. Ik geloof dat elk persoon, hoe goed hij of zij ook is, in staat is tot gruwelijke dingen. Tijdens het lezen was ik dan ook enorm gespannen om te ontdekken of Alicia wel degelijk de moord had gepleegd en of mijn verwachtingen gingen uitkomen. Nu ik het boek heb uitgelezen kan ik zeggen dat mijn verwachtingen zeker zijn ingelost. Al was het misschien niet op de manier die ik had verwacht…

Door dit boek te lezen ben ik weer iets te weten gekomen over mijn culturele beleving. Ik keek al regelmatig documentaires over true crime of andere moordzaken en ik volg ook verschillende misdaadpodcasts. Het lijkt dus vreemd dat ik nog nooit een boek had vastgenomen dat in dit thema kan geplaatst worden. Met dit boek te lezen weet ik dat ook het lezen van boeken omtrent moord en al zijn aanverwanten iets is wat mij ligt.

Om af te sluiten wil ik dus nogmaals zeggen dat dit boek een echte aanrader is. Het leest heel vlot en het geeft een heel mooi beeld van de mens in al zijn aspecten.

Reality check: Mijn cultuurbeleving

Laat ik mezelf even voorstellen. Mijn naam is Jasna, ik ben 23 jaar en afkomstig uit Geel. Ik studeer momenteel voor leerkracht Nederlands en geschiedenis aan Thomas More campus Vorselaar.

Ik beschouw mezelf niet als iemand die helemaal niet aan cultuur doet. Ik neem regelmatig een boek vast, ga jaarlijks naar de Boekenbeurs en ga af en toe ook naar het theater. Maar ik moet jammerlijk toegeven dat mijn cultuurbeleving hier ook wel stopt. Ik geloof er dus in dat ik nog veel kan leren op vlak van cultuurbeleving.

Enkele jaren geleden, in het laatste jaar secundair onderwijs, heb ik geprobeerd mijn culturele activiteiten toch wat te verbreden. Ik heb destijds gekozen voor een keuzevak waarbij we aan verschillende culturele activiteiten deden. Zo gingen we onder andere naar een balletvoorstelling en een opera. De balletvoorstelling sprak mij enorm aan en ik probeer nu toch jaarlijks een balletvoorstelling mee te pikken. De opera was minder mijn ding. Ik weet nog goed dat ik meer naar het operagebouw en zijn prachtige inrichting zat te kijken dan naar het stuk zelf. Maar ja … ieder zijn ding natuurlijk.

Ik probeer dus zeker mijn blik op cultuur te verruimen en hopelijk zal deze opdracht mij hierin nog wat uitdaging bieden. Ik wil mezelf hierin echt uitdagen en ook andere culturele activiteiten een kans te geven. Zo zou ik misschien eens naar een poëzievoordracht kunnen gaan, een musea bezoeken of een dansvoorstelling gaan bekijken.

Ik hoop binnen enkele jaren terug te kunnen kijken op mijn startpositie en trots te zijn dat ik toch gegroeid ben als cultuurparticipant.